| بررسی ها نشان می دهد که لباسهای قدیمی روستائیان روئینی مانند پوشش دیگر روستائیان خراسان است. یعنی در گذشته نه چندان دور پوشش مردان ترکیبی از قبا و ارخالق و شلوار بود. قبای بلند تا زیر زانو با شلوار بلند پاپوشی به شکل چاروق یا گیوه کامل می باشد . پوشش سر نیز شال و یا کلاه بود. این پوشش در دوران حاضر منسوخ شده است . و تنها پوشش سر است که هنوز در میان سالخوردگان روستا رواج دارد.
به عبارت دیگر در طول زمان قبا جای خود را به پوششی به شکل کت داده است که در ترکیب با شلوار پوشش اصلی مردان روستا است. مردان سالخورده روستا عموما سر را با شال مکه ای یا کلاه می پوشانند. سادات با کلاه یا شال سبز قابل تشخیص هستند . اما جوانان روستا پوششی شهری تر یا امروزی تر دارند. استفاده کمتر آنها از کت و همچنین استفاده از البسه اصطلاحا اسپرت باعث تمایز آنها با پوشش میانسالان و سالخوردگان روستا است . پوشش زنان روستا در گذشته ترکیبی از شلواری گشاد و به رنگ مشکی و پیراهنی بلند و گشاد تا زیر زانو بوده است .
به دلیل اینکه پارچه پیراهن در خود روستا و توسط زنان روستا بافته و رنگ آمیزی می شده است دارای نقش های ساده هندسی بوده است.از دیگر اجزا این پوشش چارقد بود که سفید رنگ بوده و چادری سه گوش و به رنگ مشکی و یا متفاوت از آن پوشش نهایی را ایجاد می نمود. این چادر نیز به دلیل اینکه در روستا بافته و رنگ امیزی می شد نقش های ساده هندسی و رنگ های محدودی داشت .پوشش امروزی زنان روستا معمولا ترکیبی است از پیراهن بلند و شلوار که به همراه روسری و چادر سیاه کامل می شود .
البته زنان جوانتر روستا معمولا به جای پیراهن بلند از مانتویی با رنگ تیره استفاده می نمایند. زنانی که از روستا مهاجرت کرده ودر شهر زندگی می کنند ، در موارد نادری با مانتو و بدون پوشش چادر ، به روستا سر می زنند.
منبع : وبلاگ روئین |