| ماه رمضان که از سر می رسد، شور و هیجان خاصی بر همه جا حکمفرما می شود. حضور در سفره های افطار درمحفل آیینه و روشنایی که می شود خدا را نزدیکتر از رگ گردن نیز حس کرد و احساس خوب سحرهای ایستاده بر بال فرشتگان و لحظاتی که شیرینتر از عسل و دلربا چون بهشت در ضمیر شفاف انسانها زنده می شود.
روزهایی که لحظه لحظه آن را برای یک جرعه از معنویت و زلالی غروب سپری می کنندش و شبهایی که به شوق سحرگاهان به رویای انسان روحانی می روند ... اینها فقط بخشی از احساساتی است که به همه در این ماه پرخیر و برکت دست می دهد. در کشور اسلامی ایران، متناسب با فرهنگ و اعتقادات هر منطقه در این ماه عزیز، سنتهایی زیبا و ماندگار برپا می گردد و مردمان خوش فکر و اندیشمند این خاک با برپایی و گرامیداشت این سنتها، هم یادهای گذشتگان را گرامی میدارند و آنها را در ادامه مسیرشان همراهی می کنند و هم با تداوم و اجرای سنتهایی که منبعث از اندیشه زلال ایرانیان مسلمان بوده، مراسم و آداب مذهبی و اعتقادی را محکمتر و جذابتر کرده اند.
صحبت از مردمان رویین شاید در اینجا میسر نشود اما آنچه اهمیت دارد این است که مردمان روستای زیبای رویین همواره به دینداری زبانزد بوده اند و آیین و مراسم مذهبی را با شکوه هرچه تمامتر به پا می دارند اگر هرکس در ایام محرم و مخصوصا عاشورا به این روستا آمده باشد این امر را به خوبی احساس کرده است البته آیین های ملی و سنتی را نیز دوست داشته و به پا می دارند. ماه رمضان نیز همانند دیگر مناطق در رویین صفا و صمیمت خاص خود را دارد و البته در برخی موارد خاص همین حوزه است.
تحقیق درباره فرهنگ عامه و آداب و رسوم مناطق مختلف، خود فصلی جدا از تحقیقات حوزه علوم انسانی را در بر می گیرد اما درباره آداب و رسوم ماه رمضان در روستای دیرینه و زیبای رویین ما با تحقیق میدانی و کسب اطلاع از قدیمی ترها، داده های خود را جمع آوری کردیم. چرا که کار کردن در حوزه فرهنگ عامیانه می بایست به صورت میدانی و در برخورد با مردمان صورت گیرد.
بهرحال با فرارسیدن ماه مبارک رمضان، رویین نیز چهره ای معنوی به خود گرفته و مردمان این روستا خود را برای این ماه عزیز از روزهای قبل آماده می کنند و حتی آنهایی که نذری داشته باشند ماه شعبان را نیز روزه گرفته و به استقبال ماه رمضان می روند. در هر صورت استقبال از ماه مبارک رمضان در روستای رویین وجود داشته و عموما یک روز قبل از فرا رسیدن ماه رمضان، مردم به استقبال این ماه می روند. نیت، نظافت، مهیا کردن وسایل و از همه مهمتر ایجاد جلسات دوره قرآن از جمله این اعمال است.
زنان روستای رویین در پختن آشهای مختلف، تبحر خاصی دارند. در این ماه نیز سفره های آش رونق زیادی می گیرد. و این زنان با مهارت هرچه تمام غذاهای لذیذ و دوست داشتنی می پزند. ازجمله آشهای خوشمزه ای که طرفداران بسیاری دارد و مادران و دختران رویین با سلیقه قابل وصفی آن را مهیا می کنند آشی است با عنوان «آش قلیه دار». ما با بررسی مختلف در مناطق دیگری چیزی شبیه به این را پیدا نکردیم و احتمال می دهیم که خاص همین منطقه و همین ایام باشد. آش قلیه دار، از دوغذا و آش تشکیل می شود که به صورت دولایه مشخص می گردد.
لایه زیرین رشته را با دوغ و گاه کشک مخلوط کرده و طی فرایندی مایه ای ساخته می شود که بسیار زیبا و خوشمزه است. سپس لایه بالایی که از حبوبات و ویتامینهای گیاهی مانند عدس، نخود و... و همچنین گوشت و ادویه شامل می شود را با مهارت خاصی و در جلوه ای دوست داشتنی می پزند و به روی لایه زیرین می ریزند و سپس آن را در افطار میل می کنند. ما بیشتر از این نتوانستیم توضیح دهیم و باید خودتان بیاید و از نزدیک این غذای خوشمزه و مقوی را امتحان کنید.
جز این نوع آش، در سفره های افطار غذاهای دیگری هم پخته می شود. شله زرد، نان شیرین، سبزی و پنیر، کره حیوانی که در همین منطقه تهیه می شود؛ نوشیدنیهایی چون خاکشیر، شیر و انواع شربتها را می توان نام برد. از دیگر غذاهای خاص این منطقه کمه جوش است که به گویش زیبای رویینی به آن «قریتو» می گویند. مردمان رویین علاقه وافری به این غذا دارند و به لحاظ سنتی نیز این غذا حالت نوستالژیکی دارد و حتی آنهایی که در شهرهای بزرگ زندگی می کنند وقتی به رویین می آیند باید یک بار هم شده از قریتو آن بخورند که این هم با سلیقه بسیار مادران و دختران پاک و مومن این منطقه پخته می شود.
مردمان رویین عشق و احترام خاصی به مساجد دارند. نه تنها در ماه مبارک رمضان، بلکه در تمامی ایام سال همواره مساجدشان محفل عبادت، حل مشکلات و دیدار دوستان و ... است. برپایی نماز جماعت در صبح، ظهر و شام در مساجد رویین در این ماه با شکوه هر چه تمامتر انجام می گیرد و حضور پررنگ جوانان و آنهایی که تازه به سن تکلیف رسیده اند به خوبی مشهود است. این ها مراسم هایی است که جنبه مذهبی دارد و مردم نیز با عشق بالا و شور و شوق زیادی آنها را با شکوه هرچه تمامتر به پا می دارند. در لیالی قدر نیز این عشق و علاقه دوچندان شده و مساجد جای سوزن انداختن نیست، کافی است امسال به رویین آمده و خود شاهد این مراسم باشید.
باشکوهترین آنها نیز در روز شهادت حضرت علی(ع) است که در روستای رویین دسته های عزاداری به پا شده و طبق رسوم گذشته همه با رسیدن به امامزاده داخل روستا مقام و شهادت مولای متقیان را قدردانی می کنند. امامزاده برای رویینیان یک شاخص است. چه در مراسمات آنجا را محل تلاقی و پایان بخش برنامه ها می دانند و هم به لحاظ احترام و توسلی که به ایشان می جویند همواره به زیارت وی می روند و نذوراتی را ادا می کنند. غروب پنج شنبه و شبهای جمعه مخصوصا در ماه رمضان امامزاده صفای دیگری دارد. چرا که مقبره بسیاری از درگذشتگاه مردم رویین در این منطقه بوده است. اما جا دارد که همین جا سخنی با مسئولین داشته باشیم؛
آنهایی که امامزاده رویین را سالهاست تخریب کرده و با احساسات پاک مردم بازی کرده اند و دریغ از یک عذرخواهی در بین مردم و معلوم نیست که چه کسی پاسخگو باشد. زیرا هرکس گناه را به گردن دیگری می اندازد و با وعده های خود باردیگر احساسات مردم را نشان می روند. ماه رمضان دیگری در راه است و باز هم نگاه حسرت بار مردمان مومن رویین به ساختمان نیمه کاره هم نمی شود گفت. به ساختمان هیچ کاره امامزاده که بالاخره کی این بنا به اتمام می رسد.
و آیا سال دیگری خواهد بود که با آرامش قدیم و صفا و عشق در جوار امامزاده روزه خود را افطار کنند!؟ جالب اینکه طبق گفته های مسئولین بودجه این بنا آمده است و هیچ کس نیست از مسئولین محترم و مربوطه سوال و پیگیری نماید.
مطلب دیگر که باید به آن اشاره کرد قبرستان رویین است که در ناکجا آباد ساخته شده و باز هم آیا مسئولین خود در یکی از همین ایام رمضان پیاده از روستا حدود دو کیلومتر را در آن مسیر طاقت فرسا با دهان روزه می توانند بروند؟ ما پیشنهاد می کنیم با اختصاص دادن یک سرویس در غروب پنج شنبه ها که آن هم کلا دوساعت را بیشتر در بر نمی گیرد و به صورت رایگان باید باشد تا کاری انسان دوستانه و خیرخواهانه انجام دهند...
مردمان رویین از آنجا که شیعه بوده اند، ارادت ویژه ای به ائمه اطهار و مخصوصا حضرت علی(ع) دارند. روزه داران با عشق به ایشان از شب قبل از بیست و یکم آماده شده و در گروههای سینه زنی ارادات خود را ابراز می دارند. زنها نیز در پایان این روز، هنگام افطار با آماده کردن آش، شوله زرد و غذاهای مختلف و همچنین پخش کردن آن در بین خانه های همسایه و دوستان و آشنایان نذور خود را ادا می کنند. این تنها بخشی از آیین و مراسمی است که در روز بیست و یکم رمضان در رویین وجود دارد. کوچه ها مملو از نذریاتی است که به خانه های یکدیگر می برند و به این ترتیب سفره های دوستی خویش را هم رونق بسیاری می بخشند.
افطاری دادن در این ایام هم بسیار زیاد می شود. جدا از اینکه این سنت، دید و بازدید و دوستیها را زیاد می کند، خود عاملی می شود تا با کمک کردن به آنهایی که تمکن مالی کمتری دارند، هم ثوابی برده باشند و هم از مستمندان یادی کرده باشند و چه خوب که یکی از فلسفه های وجودی روزه و ماه رمضان همین یاد از مستمندان بوده است. عید فطر و نماز آن نیز در رویین با شکوه و احترام خاصی برگزار شده و مردم در این روز با تبریک به یکدیگر عید را گرامی می دارند. | 
روزهای پایانی تصویربرداری «جاودانگی» در روستای روئین بیست و هشتم اردیبهشت 1391 
صفحه اصلي
خوش آمديد ميهمان
آمار بازديد:
نويسندگان :
